‘Vier dan het Wekenfeest voor de Heer, uw God, door een vrijwillige offergave te geven naar de mate van zegeningen die de Heer, uw God, u heeft geschonken.’
Deuteronomium 16:10
Beste vrienden,
Israël in de Focus: Dit is onze voortdurende poging om de verhalen achter de krantenkoppen te delen, om u een dieper inzicht te geven in het geloof, de feesten en de fundamenten die het leven hier in het land Israël vormgeven. Terwijl de lente bloeit in de heuvels van Judea en de gerst begint te rijpen op de velden, willen we u uitnodigen voor een van de mooiste en meest ontroerende hoofdstukken van de Joodse kalender: het feest van Sjavoeot, en het bijzondere boek dat we daarbij hardop lezen.
In 2026 wordt Sjavoeot gevierd van zonsondergang op donderdag 21 mei tot zonsondergang op zaterdag 23 mei. Dit feest valt op de 6e en 7e van Sivan in de Joodse kalender, precies vijftig dagen na Pesach. Na zeven volle weken waarin de Omer dag voor dag wordt geteld, bereiken we het moment waarop, volgens een aloude traditie, het volk Israël bevend aan de voet van de berg Sinaï stond en de Tora uit de hand van God ontving.
Wat we doen op Sjavoeot
Sjavoeot is tegelijkertijd een oogstfeest, een verbondsfeest en een feest van het ontvangen. In het Hebreeuws heet het letterlijk het Wekenfeest. Het wordt ook wel het Feest van de Eerste Vruchten genoemd, en soms simpelweg Matan Torah, de overhandiging van de Wet. Op de avond voor het feest blijven veel Joodse families de hele nacht wakker om de Tora te bestuderen, een gebruik dat bekend staat als Tikkun Leil Sjavoeot. We versieren onze huizen en synagogen met groen en bloemen, ter herinnering aan de legende dat de berg Sinaï zelf in bloei stond toen God erop neerdaalde en ons de Tien Geboden gaf. We eten zuivelproducten, zoals cheesecake en blintzes. We horen de Tien Geboden hardop voorgelezen worden in de synagoge. En in bijna elke gemeenschap openen we de boekrol Ruth, Megillat Rut, en lezen die van begin tot eind.
Waarom lezen we het boek Ruth? Waarom dit kleine, ingetogen verhaal van een Moabitische weduwe en haar toegewijde terugkeer naar het land Israël?
Er zijn verschillende redenen voor deze geliefde traditie, en elk daarvan weegt zwaar.
Een oogstfeest in Bethlehem
De eerste interpretatie is de eenvoudigste. De gebeurtenissen in het boek Ruth spelen zich af tijdens de gerstoogst. In de gouden velden van Boaz, aan de rand van Bethlehem, verzamelt een stille, hardwerkende weduwe aren tussen de schoven en trekt de aandacht van een vriendelijke en nobele landeigenaar. Sjavoeot is het feest van de eerstelingen, de tijd waarin het vroege graan met dankzegging voor de Heer wordt gebracht. Ruth lezen tijdens Sjavoeot is als het betreden van het landschap van het feest zelf, als een wandeling met haar door de oogstvelden waar haar toekomst, en de toekomst van Israël, in stilte werd geschreven.
De bloedlijn van een koning
De tweede reden gaat nog dieper. Ruth, de Moabitische, is de overgrootmoeder van koning David. Volgens een aloude traditie werd David zelf geboren en stierf hij op Sjavoeot, waarmee een heilige cirkel werd voltooid die begint met de overhandiging van de Torah en eindigt in de afstamming van Israëls geliefde koning. Wanneer we het boek Ruth op Sjavoeot lezen, volgen we de draad die loopt van de loyaliteit van een buitenlandse vrouw helemaal naar de troon van Jeruzalem, en verder, in de hoop van het Joodse volk, naar de dagen van de beloofde Messias.
De universele reikwijdte van de Torah
Maar er is een derde reden, en voor ons is dat misschien wel de mooiste van allemaal. Toen Israël bij de Sinaï stond en de Torah ontving, kregen ze een roeping: een koninkrijk van priesters en een heilige natie te zijn. De Torah werd gegeven aan een specifiek volk, in een specifiek land, op een specifiek moment in de geschiedenis. En toch droeg de Torah vanaf het moment van overhandiging een boodschap uit die veel verder reikte dan de grenzen van Israël. De God van Abraham, Isaak en Jakob is de God van de hele aarde. Zijn verbond met Israël was altijd bedoeld als een zegen voor de volken.
Ruth is het levende portret van die waarheid.
Een Moabitische vrouw die overgrootmoeder van een koning werd
Om de volle impact van haar verhaal te begrijpen, moeten we ons herinneren wie de Moabieten waren. In het Bijbelse verhaal stamde Moab af van Lot en was het een van Israëls bitterste en hardnekkigste vijanden. De Moabieten hadden geweigerd de Israëlieten brood en water te geven tijdens hun uittocht uit Egypte. Ze hadden Bileam ingehuurd om het volk van God te vervloeken. Ze stonden in hun tijd bekend als een hardvochtig, wreed en afgodisch volk, dat vaak in conflict was met het volk Israël. Volgens elke culturele en historische maatstaf zou een Moabitische vrouw de allerlaatste persoon moeten zijn die in het huishouden van Israël werd opgenomen.
En toch stond ze daar, op een stoffige weg tussen Moab en Bethlehem, hand in hand met haar weduwe schoonmoeder Naomi, vastbesloten om niet terug te keren. 'Waar u ook gaat, daar ga ik ook heen,' zei ze. 'Waar u ook blijft, daar blijf ik ook. Uw volk zal mijn volk zijn, en uw God mijn God.'
In één enkele zin stapte Ruth uit de ene wereld en in de andere. Ze was niet geboren in het volk Israël. Ze was niet opgevoed om de enige ware God te aanbidden. Maar op het moment dat ze de God van Israël koos, op het moment dat ze ja zei tegen het verbond, werd ze een van de belangrijkste schakels in de keten van de Joodse traditie. Uit haar zou Obed voortkomen, en uit Obed zou Jesse voortkomen, en uit Jesse zou David voortkomen, de herderskoning van Bethlehem. De bloedlijn van Israëls gezalfde koning zou door de aderen stromen van een Moabitische vrouw die koos voor liefde en geloof, terwijl alle aardse redenen haar vertelden dat ze moest weglopen.
Een uitnodiging voor elke ziel
Daarom lezen we het boek Ruth op Sjavoeot. Omdat de Torah niet alleen is voor hen die in haar zegen geboren zijn. Ze is voor elke ziel die, net als Ruth, de stem van de God van Israël hoort en ‘Ja’ antwoordt.
Voor onze vrienden in Amerika, het Verenigd Koninkrijk en de rest van de wereld, geloven we dat dit verhaal een bijzondere betekenis heeft. Velen van u zijn christenen die de God van Abraham, Isaak en Jakob zijn gaan liefhebben. Velen van u hebben Israël bijgestaan in haar donkerste uren, voor haar volk gebeden en offers gebracht om de gebrokenen op te richten. Dit verhaal is u niet vreemd. U maakt er deel van uit. Net als Ruth bent u het veld van de Heer binnengegaan en hebt u Israël als uw deel gekozen. Net als Ruth hebt u uw toevlucht gezocht onder de vleugels van de God van Israël.
Dat is wat Sjavoeot en het boek Ruth zo'n diepgaande en betekenisvolle periode maakt voor iedereen die van dit land houdt.
We staan deze Sjavoeot aan de zijde van Israël
Het is ook wat het dagelijkse werk van Visie voor Israël drijft. Net zoals Boaz zijn arbeiders opdroeg de hoeken van zijn veld vrij te laten voor de armen, de weduwen en de vreemdelingen, geloven wij in de zorg voor de meest kwetsbaren onder ons, ongeacht hun achtergrond. Vandaag de dag betekent dat het voeden van hongerige gezinnen in de nasleep van oorlog, het ondersteunen van weduwen en ouderen, het troosten van reservisten en hun echtgenotes, en elke ziel die we tegenkomen eraan herinneren dat ze gezien, gewaardeerd en nooit vergeten zullen worden.
Nu we deze Sjavoeot de woorden van een buitenlandse vrouw - die de grootmoeder van een koning werd - opnieuw lezen, wilt u dan samen met ons zorgen voor de mensen die zij liefhad? Uw gift vandaag helpt bij het verstrekken van voedsel, noodhulp en hoop aan gezinnen in heel Israël die, net als Naomi in haar verdriet in stilte wachten tot de goedheid van de Heer hen bereikt.
Als u zich geroepen voelt - geef uw gift en sluit u vandaag bij ons aan.
Dank u wel dat u dit seizoen met ons bent meegegaan, dat u voor de vrede van Jeruzalem hebt gebeden en dat u een vriend van Israël bent.
Shalom en zegeningen,
Barry & Batya
