Drie jaar later: Eerbetoon aan de soldaten die nog steeds de wacht houden
zaterdag 3 oktober 2026
‘Troost, troost mijn volk, zegt uw God.’
Jesaja 40:1
Lieve vrienden,
Drie jaar geleden, deze maand, op de ochtend van Simchat Torah, werd Israël wakker door sirenes. Duizenden terroristen stroomden onder een spervuur van raketten de grens vanuit Gaza over en drongen de gemeenschappen in het zuiden binnen. Ze gingen van huis tot huis, richtten een bloedbad aan en begingen gruwelijke wreedheden tegen Joodse families. Families verscholen zich in schuilkamers en fluisterden elkaar vaarwel via de telefoon. Hele wijken brandden af. Aan het einde van die dag hadden de Joden de dodelijkste dag sinds de Holocaust meegemaakt, en honderden mannen, vrouwen en kinderen waren als gegijzelden naar Gaza gesleurd.
We herdenken het elk jaar. Maar dit jaar heeft de herinnering een bijzondere betekenis, omdat 7 oktober nog niet achter ons ligt. Drie jaar later woedt de oorlog die die ochtend begon nog steeds. Onze soldaten zijn nog steeds in Gaza. Ze zijn nog steeds in Libanon. En de Iraanse dreiging die al zo lang boven dit land hangt, is niet verdwenen. Die hangt nog steeds boven ons hoofd.
In de praktijk betekent dit dat de reservisten die op 7 oktober alles lieten vallen, nog steeds worden opgeroepen. Ronde na ronde. Ze melden zich, dienen weken of maanden, komen thuis en dan komt de oproep opnieuw. Er staat geen einddatum op de oproepen. Mannen die al honderden dagen hebben gegeven, worden gevraagd om er nog honderden meer te geven.
En achter ieder van hen staat een gezin dat zich ook inzet.
Bij Visie voor Israël zien we dit heel duidelijk. De vrouw die maandenlang alleen het huishouden runt. De kinderen die niet meer vragen wanneer papa thuiskomt, omdat het antwoord steeds verandert. De spanning van het combineren van een baan, een huishouden en een dagelijkse routine, terwijl je man ergens is waar je hem niet kunt bereiken. Deze gezinnen dragen geen uniform, maar ze dragen de oorlog elke dag met zich mee.
Daarom is uw steun aan reservisten en hun families een van de belangrijkste zaken geworden.
In augustus, toen het schooljaar naderde, gaven we schoolrugzakken aan de kinderen van reservisten en organiseerden we een evenement in het Millennium Center om de soldaten te eren en hen persoonlijk te bedanken. We sponsoren therapeutische sessies voor soldaten en hun echtgenotes samen, evenals aparte bijeenkomsten speciaal voor de echtgenotes, die zo zelden een moment voor zichzelf hebben. Elk evenement wordt in samenwerking met professionals georganiseerd, zodat de begeleiding en workshops van hoge kwaliteit zijn. Elk evenement omvat een maaltijd, een professionele spreker die ingaat op de specifieke uitdagingen waar deze gezinnen mee te maken hebben, en een klein cadeautje voor elke deelnemer. We gaan hiermee door, omdat de behoefte blijft bestaan.
Een van de soldaten die hielp bij de organisatie van een recente avond die door ons werd gesponsord en die er ook aanwezig was, schreef ons achteraf. Zijn woorden vatten het perfect samen:
‘Dit evenement is ontstaan na een lange en intense periode van reservistendienst. Samen hebben we honderden dagen in de reserve doorgebracht, lange tijd van huis weg geweest, veel onzekerheid en veel moeilijke momenten meegemaakt. Gaandeweg realiseerden we ons dat de strijd niet alleen voor de soldaten is. De partners en gezinnen die thuisblijven, maken ook een complexe periode door, waarin ze het huishouden, de kinderen en de dagelijkse routine draaiende houden, zodat wij kunnen blijven doen wat we moeten doen.
‘We wilden even stoppen, ontsnappen aan de routine en de stress van het reservaat, onze partners en families bedanken en iedereen een avondje lekker eten, muziek, gelach en vooral gewoon samen zijn, in een andere sfeer.
‘Een van de meest ontroerende dingen voor mij was om te zien hoe iedereen na alles wat we in deze periode hebben meegemaakt, samenkwam en hoe mensen erin slaagden om, gedurende een paar uur, hun zorgen, stress en spanning even opzij te zetten en gewoon plezier te hebben.
‘Naast de praktische hulp is het ook heel inspirerend en ontroerend om te weten dat er mensen buiten de organisatie zijn die ons zien, waarderen wat we doen en vooral begrijpen dat het, zelfs na zo'n lange periode van reservistendienst, belangrijk is om de soldaten en hun families te blijven steunen. We nemen dat absoluut niet voor vanzelfsprekend aan.’
Vrienden, de ‘mensen buiten de organisatie’ die hij beschrijft, dat zijn jullie.
Door te doneren aan Visie voor Israël zorgt u ervoor dat de vrouw van een reservist een avond heeft waarop iemand anders aan haar heeft gedacht. U zorgt ervoor dat een kind met een nieuwe schoolrugzak naar school gaat. U zorgt ervoor dat een soldaat die honderden dagen van huis weg is geweest, bij zijn familie kan zitten, kan lachen en eraan herinnerd wordt dat hij niet vergeten is.
Drie jaar na 7 oktober staan de Israëlische soldaten nog steeds op wacht. Sta jij achter hen?
Doneer vandaag nog via visionforisrael.com/nl/give Jouw gift helpt ons om deze bijeenkomsten, begeleidingssessies en praktische ondersteuning voort te zetten gedurende de herfst en zolang de oproepen blijven binnenkomen.
Am Yisrael Chai. Het volk van Israël leeft.
Met liefde en dankbaarheid,
Barry & Batya


